جعفری: مظلومیم، کسی ما را تحویل نمی‌گیرد

جعفری حتی مصدومیتش را خیلی نگران‌کننده نمی‌داند:«مصدومیت کهنه کتفم دوباره عود کرده است. حالا با بدنسازی و شنای اختصاصی بهتر شده‌ام. موقع تمرین هر جا که احساس درد کنم تمرین را رها می‌کنم. به گفته پزشکم پارگی عضله است و برای یک‌سال و نیم پیش اما این مسئله باعث نمی‌شود که بی‌خیال تمرین، تیم و فیناترافی شوم.»

جعفری که جزو بازیکنان با سابقه تیم‌ملی واترپلو است اما شاید بیشتر از هر چیزی ناراحت بی‌توجهی‌هاست:«در این مدتی که تمرین می‌کنیم کسی سراغی از ما نگرفته است. همه می‌گویند مسابقه فیناترافی خیلی مهم است و بازتاب زیادی دارد. حتی می‌دانم که برنامه تمرین ما را هم گرفته‌اند اما دریغ از اینکه رئیسی یا مسئولی سری به ما بزند. هیچ‌کس…» او همه این بی‌اعتنایی‌ها را در مظلومی واترپلو خلاصه می‌کند:«متأسفانه واترپلو مظلوم است. کسی ما را تحویل نمی‌گیرد. خیلی بد است.حالا اگر یک مسابقه در همین سطح برای والیبال، بسکتبال یا تکواندو بود خیلی به آنها توجه می‌شد. هرچند همه می‌گویند ان شاءا… می‌آیند و توجه می‌شود و… اما من می‌گویم با ان‌شاءا…، ان‌شاءا… کار درست نمی‌شود، عکس‌العمل‌ها می‌گوید.»

سانتر تیم‌ملی واترپلو نمی‌خواهد با حرف‌هایش برای تیمش حاشیه‌سازی کند:«این حرف‌ها حاشیه است و نمی‌خواهم به آن بپردازم. ما قول داده‌ایم کار را انجام دهیم اما مسئولان هم باید بدانند واترپلو خیلی رشد کرده و مهم است که به آن توجه کنند. ورزش‌های در حال پیشرفت به توجه نیاز دارند چراکه بدون توجه هیچ رشته‌ای به جایی نمی‌رسد.» به نظر او توجه تنها به سرکشی در اردو ختم نمی‌شود و مهمتر از آن اختصاص بودجه است:«مگر فدراسیون شنا چقدر درآمدزایی دارد که بودجه‌‌اش را تأمین کند؟ فدراسیون ما سه رشته شنا، شیرجه و واترپلو را تغذیه می‌کند، یک رشته نیست که همه توجهش به واترپلو باشد. ما خردادماه فیناترافی داریم، جوانان واترپلو خرداد یا تیرماه جهانی دارند، شنای ۱۲ سال رفته ترکیه و شنای بزرگسالان هم دبی بود. این‌ها همه هزینه است، در حالی که تکواندو تنها یک رشته است. وزارت باید بودجه بیشتری به فدراسیون ما بدهد چراکه رشته گرانی است. واترپلو، والیبال نیست که یک طناب ببندی و با یک توپ بازی کنی. استخر، دروازه و امکانات خاصی می‌خواهد.»

جعفری فیناترافی را بازی با ناشناخته‌ها می‌داند:«مسابقات همه‌‌اش سورپرایز است، هیچ چیزی از بقیه تیم‌ها نمی‌دانیم. اولین بار است اسم اروگوئه را شنیده‌ایم. نمی‌دانیم ترینیداد و توباگو در چه سطحی بازی می‌کند.» قانون مسابقات کار را برای تیم‌ها سخت‌تر می‌کند، فینال به شرط نباختن:«از طرفی قهرمانی در این مسابقات خیلی پیچیده و سخت است. یعنی برای قهرمانی نباید در دور مقدماتی ببازی. وقتی باختی دیگر همه چیز تمام است. ضربدری هم وجود ندارد. برای قهرمانی باید همه رقبا را شکست دهی با یک باخت هم کارتمام است.»با همه این سختی‌ها باز ایران تنها قهرمانی را می‌خواهد:«به‌هر‌حال بچه‌های ما به خودباوری رسیده‌اند و در اردو تنها درباره فینال صحبت می‌کنند. می‌خواهند همه سعی‌شان را به کار ببرند. فدراسیون هم در این مدت خوب حمایت کرده و امیدوارم وزارت ورزش هم حرکتی انجام دهد.»

پرینت مطلب